رامین جهانبگلو اندیشمندی ایرانی است که درباره‌ی مهاتما گاندی پژوهش بسیار کرده است. او را می‌توان نخستین شناساننده‌ی کوشمند و پیگیر اندیشه‌های این فرزانشگر هندی به ایرانیان امروزی دانست. دلبستگی خود او را نیز به اندیشه‌های گاندی می‌توان در کارهایش به آسانی دید و ردیابی کرد. مهاتما گاندی گوهر همه‌ی جان‌های آدمیان را یکی می‌دانست.
 
اکنون آدمیانی رامین جهانبگلو را در بند نهاده‌اند و می‌آزارند.
 
اندیشمند ایرانی دیگری، هزاران سال پیش، چنین گفته بود:
 
اینک سخن می‌گویم از دو «مینو».
در آغاز آفرینش، «سپند مینو» آن دیگری – «مینوی ناپاک» – را چنین گفت:
– «نه منش، نه آموزش، نه خرد، نه باور، نه گفتار، نه کردار، نه «دین» و نه روان ما دو «مینو» با هم سازگارند.»